از اين پس واي بر من در هر صبح وشام ، پناهم از دنيا رفت ، وبازويم سست شد ، شكايتم بسوى پدرم بوده واز خدا يارى مى خواهم ، پروردگارا نيرو وتوانت از آنان بيشتر ، وعذاب وعقابت دردناكتر است . حضرت على ( عليه السلام ) فرمود : شايسته تو نيست كه واي بر من بگوئى ، بلكه سزاوار دشمن ستمگر توست ، اى دختر برگزيده خدا واى باقيمانده نبوت ، از اندوه وغضب دست بردار ، من در دينم سست نشده واز آنچه در حد توانم است مضائقه نمى كنم ، اگر تو براي گذران روزيت نارا حتى ، بدان كه روزى تو نزد خدا ضمانت شده وكفيل تو امين است ، وآنچه برايت آماده شده از آنچه از تو گرفته شده بهتر است ، پس براي خدا صبر كن . حضرت فاطمه ( عليها السلام ) فرمود : خدا مرا كافى است ، آنگاه ساكت شد . ( 2 ) خطبه آن حضرت در بيماريش براي زنان مهاجرين وأنصار سويد بن غفله گويد : هنگامى كه حضرت فاطمه ( عليها السلام ) بيمار شد ، به همان بيمارى كه در اثر آن از دنيا رفت ، زنان مهاجرين وأنصار به عيادت ايشان آمده وگفتند : اى دختر پيامبر خدا با اين بيمارى حالت چطور است ؟ آن حضرت حمد وسپاس الهى را گفته وبر پدرش درود فرستاد وفرمود :